تكاليف ( واجبات ) و صبر بر ترك گناهان . پس كسى كه بر مصيبت صبر كرده تا تسلاى خاطر يافته خداوند سيصد درجه در نامهء عملش مىنويسد كه فاصلهء بين هر درجه فاصله بين زمين و آسمان است . هر كه صبر به هنگام انجام تكاليف ( واجبات ) انجام دهد ، خداوند ششصد درجه در نامه عملش مىنويسد كه فاصله بين هر دو درجه از انتهاى زمين تا آسمان است . و كسى كه بر ترك گناهان صبر داشته باشد خداوند براى او نهصد درجه مىنويسد كه ما بين هر درجه و مرتبه‌اى از انتهاى زمين تا منتهاى عرش است . بنابراين طاعت كردن و قيام به تكليف نيز صبر مىخواهد . ما در اثر كثرت استعمال وقتى مىگوييم : فلانى آدم صابرى است ، ذهنمان فقط به مصائب مىرود ، اين طور نيست . گاهى انسان عضوى از اعضاى بدنش را از دست مىدهد و به آن صبر مىكند ، گاهى محبوبى را از دست داده ، گاهى مالى را از دست داده و گاهى مقامى را از دست مىدهد . بايد انسان در مقابلش صبر كند . اما گاهى انسان كسى را دعوت مىنمايد ، مدتى هم با او صحبت مىكند و براى دعوت خود دليل و برهان اقامه مىنمايد ، و دعوت او در طرف مقابل تأثير نمىكند . در اين صورت روحيهء او كسل مىشود ، بايد صبر كند . يا معلّمى مدّت‌ها كسى را كه از نزديكان و از شاگردان نزديكش بوده تحت تعليم قرار داده يك دفعه او منحرف شود ، و آن معلم ناراحت مىشود ، اين گونه كارها نيز مصيبت است ، امّا به ذهن نمىآيد . در مثال ديگر فردى تا ديروز از شيعيان خلّص بود يك دفعه عوض مىشود . ائمهء اطهار عليهم السلام همهء اين مسائل را تحمّل كردند و تك تك اين‌ها در زندگيشان ، مصداق دارد . آنان همهء اين قضايا را ديدند و صبر كردند و اين‌ها نيز از ميثاق و پيمان آنان با